zondag 7 januari 2018

Deurne kiest minder vlees?

Nog 10 weken en dan mogen we weer kiezen. Dit keer kiezen we de gemeenteraad. Er wordt veel gesproken en geschreven over deze verkiezingen. Er hangt kennelijk iets van af. Wat kunnen we in alle redelijkheid verwachten van lokale politici die na de verkiezing wellicht bestuurders worden? Zijn de bovenste kandidaten op de kieslijsten voorbereid op een bestuurstaak? Zijn ze door hun politieke partij gekozen op bestuurlijke kwaliteiten? Weten ze wat voor ons belangrijk is?


Bestuur en inwoner

Het NRC van 6 januari 2018 biedt in de rubriek ‘opinie’ een uitdagende bijdrage door Roland Mees, onder de titel “Minder vlees, wat schiet ik daarmee op?”. Uit de inleiding: “Veel mensen zijn het wel eens met het idee dat we zelf iets aan het klimaat moeten doen. Maar als het om zelf handelen gaat, raken ze geblokkeerd. Hoe komt dat? Of kunnen we toch alles overlaten aan onze bestuurders?”

Praten over duurzaamheid

Uit het artikel: “Je staat op een buurtbarbecue te praten over duurzaamheid. Het blijkt dat iedereen het eens is met de uitspraak dat menselijk handelen sinds de jaren vijftig de voornaamste oorzaak is van de opwarming van de aarde. En men vindt ook dat rijke landen de morele verplichting hebben om de opwarming tegen te gaan door hun luxe broeikasgasemissies drastisch te verminderen.”

Ieders taak

“Dat betekent niet dat burgers van rijke landen beneden een bestaansminimum moeten gaan leven om een menswaardig bestaan voor toekomstige generaties mogelijk te maken. Wat wel concreet van ons gevraagd wordt is: (veel) minder vlees eten, met het openbaar vervoer naar je werk gaan en afzien van verre vliegvakanties. Maar als je dan vraagt wie hier morgen mee begint, krijg je na een ongebruikelijk lange stilte vaak als antwoord: „Maar… wat schiet ík daar mee op?” En dan is zo’n levendig gesprek vaak ten einde.”

Vegetarisch eten

“Als je overweegt om vegetarisch te gaan eten, kun je tegenwerpen dat je niet weet hoe je vegetarisch moet koken. Je kan er tegen opzien om uit te vinden welke boodschappen je moet doen voor een vegetarisch gerecht. Of je kan vervallen in een gedachtenkronkel die erop neerkomt dat het effect van jouw ene handeling toch niets uitmaakt op het totale gedrag van zeven miljard mensen, en dat je daarom door kunt gaan met vlees eten.”

De echte vraag

“Een besluit om duurzaam te gaan handelen moet dus een stevig besluit zijn. De echte vraag daarbij is: ben ik bereid om een beetje welvaart in te leveren als het gaat om het tegengaan van klimaatverandering, terwijl alleen mensen in de verre toekomst daarvan zullen profiteren?”


Wij en ons bestuur

“We weten dat we persoonlijke barrières moeten overwinnen wanneer we ons gedrag gaan verduurzamen. Kunnen we dit delegeren aan bestuurders van land, provincie en gemeente?

Dat is te optimistisch. Wanneer bestuurders falen, zijn wij medeverantwoordelijk. Dan hadden wij andere politici moeten kiezen. 

Door zelf verantwoordelijkheid te nemen en daadwerkelijk duurzaam te gaan handelen tonen wij ons verantwoordelijke burgers. Als iemand weer eens “Wat schiet ik daarmee op?” vraagt, antwoord ik: “Wanneer ik minder vlees eet, de auto laat staan en minder vlieg toon ik mij een verantwoord burger.” Dat is wat ik ermee opschiet. En de toekomstige generaties."

Inspiratie: NRC opinie; 6 januari 2018