vrijdag 22 december 2017

Een burgemeester die optreedt tegen misstanden

In het Eindhovens Dagblad van 22 december 2017, een helder en openhartig artikel over een burgemeester die in een Brabantse gemeente optreedt tegen burgers en bedrijven die wetten en regels aan hun laars lappen. Burgemeester Frank van der Meijden vertelt over bestuurlijk gezag dat jarenlang ondergraven is.


Weerstand

Sinds hij vorig jaar werd aangesteld in Laarbeek stuit hij op veel weerstand als hij maatregelen neemt die wetsovertreders niet welgevallig zijn. Mensen accepteren het gezag niet en komen soms op hoge toon hun ongenoegen uiten op het gemeentehuis. Van der Meijden: ,,Een typisch Laarbeeks fenomeen was dat."

Misstanden

Hij stuitte na zijn komst op veel misstanden. Zoals die varkensboer die stelselmatig alle regels en vergunningen aan zijn laars lapt en niet koud of warm wordt van de opeenstapeling van dwangsommen die daarop volgt. Of de kippenboer met duizenden keren meer kippen dan vergund én een illegaal mestverwerkingsbedrijf, die met een stalen gezicht komt vragen of de gemeente meewerkt aan verplaatsing van zijn bedrijf.

Kaf en koren

Toen Van der Meijden aantrad, lagen er liefst 48 van dit soort zaken. Dat forse aantal is inmiddels teruggebracht tot rond de 25. De burgemeester: “Ik wil niet als ‘crimefighter’ te boek staan. Ik wil zaken oplossen die het daglicht niet kunnen verdragen, het kaf van het koren scheiden.” En verder: “Ik kan me best voorstellen dat je als buitenstaander denkt: het zal in een rustige gemeente als Laarbeek toch wel meevallen? Nou, het valt dus niet mee.”

Onderzoek bestuurscultuur

Drie jaar geleden werd al onderzoek gedaan naar de Laarbeekse bestuurscultuur. Commissaris van de koning Wim van de Donk besloot tot zo’n onderzoek. De onderzoekscommissie: “In het gemeentehuis van Laarbeek was een praktische en soepele toepassing van regels kenmerkend. Er heerste een cultuur van: wij regelen het hier zelf wel.”

Strategie

Van der Meijden: “Mijn strategie is: niks toestaan wat niet door de beugel kan, alles aanpakken wat aangepakt moet worden. En iedereen die we vangen, vraag ik hier op de koffie. Leg maar eens uit waarom je doet wat je doet, waarom je denkt dat de regels niet voor jou gelden. Dat zijn indringende gesprekken. Of ik me daarbij veilig voel? Het hoort erbij, zullen we maar zeggen. Ik heb er geen last van.”


Intimidatie

Hoe ver ‘ze’ kunnen en durven gaan, heeft hij na anderhalf jaar Laarbeek aan den lijve ondervonden. Bedreigen, intimideren, gewoon tijdens gesprekken in het gemeentehuis. Of zoals laatst nog, met een handgeschreven briefje in de brievenbus. ,,Bij mij thuis, waarop staat dat ze me dringend willen spreken. Niet normaal nee, maar het gebeurt wél.” Voor hem is zoiets reden te meer om ondermijning van het lokale bestuur met alle mogelijke middelen te lijf te gaan.

“In het wereldje zoemt het inmiddels rond hoor, dat we er harder in staan, strenger optreden. Maar wegkijken is geen optie meer. Voor niemand.”


Bron: Eindhovens Dagblad; 22 december2017