maandag 20 november 2017

Over vertrouwen in de veehouderij

In het Eindhovens Dagblad, opinie, een pittige bijdrage van Marco van der Wel, fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren in Provinciale Staten van Noord-Brabant. 


Beterschap

“Verscherp niet de regels, maar heb geduld: wij zorgen wel dat het goed komt”, verklaren vertegenwoordigers van boeren in Brabant. Keer op keer blijkt het tegendeel. Al decennialang draait de samenleving op voor problemen die zijn veroorzaakt door de industriële veehouderij. Keer op keer worden immense bedragen aan belastinggeld besteed aan het oplossen van die problemen, van varkenspest tot boterberg en van milieuschade tot mestoverschot. Keer op keer belooft de sector beterschap.

Problemen

De problemen zijn veelvoudig en gevarieerd. Een gevolg van het afschaffen van het melkquotum was dat massaal aangekochte extra melkkoeien gesubsidieerd naar het slachthuis moesten, nadat eerst nog subsidie werd verleend voor het niét produceren van melk. De sector kon zich niet bedwingen en de belastingbetaler moest voor die uitspatting de portemonnee trekken.

Stallen

In 2010 is na het debat over burgerinitiatief 'Megastallen Nee!' een maximumgrootte van stallen afgesproken, met als bijkomende voorwaarde dat stallen alleen uitgebreid mogen worden als 'zorgvuldige maatregelen' genomen worden. Het is nu juist boerenbelangenbehartiger ZLTO die deze afspraken met de provincie gaat aanvechten bij de rechter.


Verantwoordelijkheid

Een fenomeen dat in het veehouderijdossier op repeat staat, is het afwentelen en vooruitschuiven van verantwoordelijkheid. Zo zijn afspraken gemaakt over het terugbrengen van de schade aan natuur. In 2009 spraken onder andere de ZLTO en de provincie af dat, indien zou blijken dat de stikstofuitstoot niet snel genoeg terugloopt, het beleid aangescherpt zou worden. Nu dat daadwerkelijk nodig blijkt, staat de ZLTO op haar achterste poten.

Mest

En juist nu de ZLTO de door haarzelf onderschreven maatregelen bij de rechter probeert te ondermijnen, blijkt dat twee derde van haar achterban fraudeert met mest. Als illegaal een grote hoeveelheid mest wordt uitgereden, is het niet zo gek dat de stikstofuitstoot niet daalt. De sector heeft letterlijk schijt aan het natuurbeschermende beleid en klaagt vervolgens de provincie aan voor het wél nakomen van de afspraken.

Vertrouwen!

Wederom speelt de sector bij monde van haar belangenbehartigers ZLTO en CDA de vertrouwenskaart: “Verscherp niet de regels, maar heb geduld: wij zorgen wel dat het goed komt!” Maar wanneer? Hoe lang houden biologische en grondgebonden boeren het nog vol? Tegen frauderende collega's is niet op te concurreren.

Krimp

Bijna geen enkele politieke partij in Brabant durft echt weerstand te bieden aan de macht van het grote geld, de macht van de vee-industrie. Keer op keer valt de industrie door de mand en keer op keer wordt een beroep gedaan op het zelfreinigend vermogen van deze sector.

Wanneer komt de kentering?


Bron: Eindhovens Dagblad; 16 november 2017; lees het volledige artikel en de reacties van andere inwoners.