vrijdag 10 februari 2017

Het nieuwe boeren, natuurinclusief

Landbouw en natuur staan vaak tegenover elkaar. Wat als ze elkaar zouden versterken? Een nieuwe beweging, gepersonifieerd door de Amerikaanse boer Joel Salatin, pleit voor natuurinclusieve landbouw, wat meer betekent dan biologisch.


Lees over de agrarische toekomst

Joel Salatin is de meest bekende bioboer van de Verenigde Staten van Amerika. Hij is charismatisch, belezen, gevat, vriendelijk, streng en hij is een natuurlijke autoriteit. Want hij praat uit ervaring. Op een bijeenkomst in de Hogere Agrarische School (HAS) in Den Bosch leert hij de aankomende agrariërs dat ze anders moeten leren denken dan ze tot nu toe deden. Lees dit lange artikel uit de Groene Amsterdammer helemaal. Het is de moeite meer dan waard voor iedereen die een nieuwe boeren toekomst wil. Hierbij enkele passages uit het artikel.
Lees hier het hele artikel


65 koeien

“Je hebt dus 65 koeien op tien hectare. Hm. Ecologisch is die balans natuurlijk niet rond te krijgen. Je pleegt roofbouw op je grond en je hebt een enorm mestoverschot. Geen wonder dat ze jullie lastig vinden. Wat als je teruggaat naar twintig? Dan heb je genoeg aan je eigen gras. Denk je niet dat de mensen om je heen dan een enthousiaste achterban worden?”…. “Denk eens vanuit de omwonenden. Zouden die mensen geen natuurvriendelijke melk willen? Hoeveel levert dat op? En een leuk diner bij de boer, en feestjes voor de kinderen? En lokale eieren, zou je dat erbij kunnen doen?”

Biologisch?

Het gaat niet om wel of niet biologisch, legt de zestigjarige Salatin uit aan zijn boerengehoor. Het stijgt ver boven deze hokjes uit. Je kunt namelijk ook biologisch boeren en ondertussen alleen op winstmaximalisatie letten. Salatin, door Time Magazine eens de ‘meest innovatieve boer ter wereld’ genoemd, gaat uit van een benadering die radicaal is gericht op relaties, met de natuur maar ook met mensen. Dat het ook echt kan bewijst hij met zijn bedrijf Polyface.

Natuur

Kijk naar de natuur, zegt Salatin. “De natuur verspreidt haar afval en zet het opnieuw in. Ze exporteert geen koolstof naar het buitenland, maar gebruikt het. Ze put de bodem niet uit, maar verrijkt de bodem. Ze geeft niet 365 dagen per jaar dezelfde opbrengst. Ze groeit toe naar meerjarige gewassen, enzovoort. Dat zijn allemaal principes die ons de weg wijzen naar een gezonde landbouw.”


Varken

“Een varken heeft een eigenheid. Het is geen ding dat je naar believen mag manipuleren, het is een varken. In plaats van onderzoek doen naar hoe je varkensgenen kunt veranderen zodat ze minder stressgevoelig worden en wij ze meer kunnen misbruiken, stel ik de varkenswereld centraal, zodat het varken beter tot zijn recht komt. Dat is beter voor de hele gemeenschap.”

Natuurinclusief

Dat Joel Salatin naar Nederland is gehaald is geen toeval. Boeren en organisaties die zich bezighouden met duurzame landbouw hebben zich verenigd in een nieuw netwerk, ‘natuurinclusieve’ landbouw. Het is een bonte beweging van mensen die zich niet zo fijn voelen bij de bestaande hokjes maar nog niet helemaal een goed bekkende term hebben bedacht. Boeren die ijs verkopen, boeren die een camping runnen, beheerders van voedselbossen, bioboeren, of gewoon reguliere boeren die wat extra’s doen voor weidevogels – allemaal zoeken ze manieren om anders om te gaan met natuur en mensen. Want het gaat niet goed, volgens deze mensen.

Rampenplan

Het pad dat de Nederlandse landbouw op dit moment volgt is desastreus, zegt Salatin: “Meer gif, meer mest, minder bodemkwaliteit en minder diersoorten. Ook in Nederland, ik zie en ruik het als ik hier kom. Het goede nieuws is wel dat ik twee jaar terug nog moeite had mensen hiervan te overtuigen. Ik merk nu veel meer urgentiegevoel in Nederland. We hebben een regeneratieve landbouw nodig, een landbouw die heelt, in plaats van een landbouw die inteert op de bodem, het water, de diersoorten, de gemeenschap.”

Bron: De Groene Amsterdammer; 8 februari 2017