dinsdag 12 april 2016

Kippenvlees reist de consument achterna

Nederland houdt van kip. Eind 2016 mag er in Nederland geen plofkip meer verkocht worden. Dat geldt voor kip die nog als kip te herkennen is. Maar het is anders voor alle producten die op grote schaal van kip gemaakt worden. Keuringsdienst van Waarde deed op 7 april 2016 een boekje open over onze onwetendheid over kip en kip producten.


Kippenborst

Wij Nederlanders eten graag kipfilet, schoongemaakte kip zonder bot. Niet omdat filet het lekkerste stukje kip is. De smaak van kippenpoten is vele malen beter. Maar filet is makkelijk. Die kipfilet komt bijna allemaal uit Nederlandse stallen. Alles dat we zelf niet eten, poten, vleugels, verdwijnt naar het buitenland. Kip voor kipproducten, filet voor op brood, kipham, kip op de pizza, kipshoarma, kipsaté komt bijna steeds uit het buitenland. Vooral uit landen als Brazilië en Thailand. De kippen hebben het daar niet beter dan in Nederland, maar de mensen verdienen er minder. De kip is er dus goedkoper.

Kip en de wereld

De Verenigde Staten produceren het meeste kippenvlees ter wereld, afgelopen jaar zo’n 18.365 ton. Binnen de EU is deze kip omstreden. Dat komt omdat de Verenigde Staten hun kippenvlees behandelen met chloor. Volgens Europese richtlijnen dient het waswater van slachtvlees chloorvrij te zijn.
In de Europese Unie wordt kip vooral geïmporteerd uit Brazilië. Het land produceerde in het afgelopen jaar 13.480 ton kippenvlees.
China produceert 13.100 ton kip. Het land staat niet alleen op de derde plek van grootste kippenfokkers, en ook op de derde plek wat betreft export naar Europa.
In het oostelijk deel van Europa wordt steeds meer kip geproduceerd. Onlangs verscheen in Duurzaam Deurne nieuws een artikel over goedkope kip uit Ukraine. Artikel lezen?
Thailand is een grote exporteur van kippenvlees naar Nederland.


Kip, gewilde handelswaar

De kip is het enige landbouwdier waarvan alle ‘onderdelen’ grootschalig los van elkaar verkocht worden. Nederland houdt haar kippenborstjes zelf, maar exporteert de vleugels en de poten. China is één van de grootste importeurs van de gele tenen van het dier: gefrituurd worden ze daar gegeten als delicatesse. De veren verdwijnen overal ter wereld in kussens, dekbedden en winterjassen, en zelfs ogen, snavel en kam worden gebruikt. Hoewel in een aantal landen gegeten door mensen, worden deze gedeeltes het vaakst verwerkt tot dierenvoer.

Grootschalig

Het programma van de Keuringsdienst van Waarde geeft een beeld van de grootschaligheid van de kippenindustrie. Hallen met honderden steriele mensen die kippen doden, snijden, verwerken, verpakken. De keuze is dit of een kleinschalig, met eerlijk voedsel grootgebrachte buitenkip, die nog echt naar kip smaakt. Zoals een man uit Thailand in het programma zegt: “De consument bepaalt waar de kip vandaan komt en onder welke omstandigheden de kip geleefd heeft. Nederlanders willen graag goedkope kip.”

Bron: Keuringsdienst van Waarde; 7 april 2016

De uitzending zien van de Keuringsdienst van Waarde?

Reageren?
Welke kip eet u? Mail naar duurzaamdeurnenieuws@gmail.com