vrijdag 18 maart 2016

Inspiratie Snoertseplak, boeren met permacultuur

“Permacultuur beroepsmatig maken”, dat wil Taco Blom. “Alleen dan heeft het toekomst.” Op zijn boerenbedrijf Samenland bewijst hij dat het kan. Dat je ervan kan leven, mensen van gezond eten kan voorzien, de bodem kan  verbeteren en een bestaan kan leiden dat vrij is van de wurggreep van banken. Een  kwestie van gewoon doen, leren van fouten en durven breken met de boeken.


Gif spuiten

Voordat Taco Blom met permacultuur in aanraking kwam, bestond een groot deel van zijn werk uit het spuiten van gif. Hij was klassiek geschoold in de intensieve veehouderij, maar rolde al snel in de fruitteelt, waar hij werkte als bedrijfsinvaller, een functie waarbij hij het management tijdelijk overneemt wanneer de eigenaar ziek is. In het voorjaar is het 2 à 3 keer in de week spuiten. Taco: “Het moment van omslag kwam toen ik voor drie eigenaren werkte die allemaal dood gingen aan keel- en darmkanker.”

Hobby

Als hobby deed Taco veel natuurstudie, hij bestudeerde bossystemen en wilde planten. Over permacultuur las hij ook, maar hij was sceptisch. Taco: “Zoals het op papier staat kan het niet. Zowel vanuit de natuur als vanuit de landbouw niet.” Taco wilde het anders doen. Samen met Ishi Crosby richtte hij Permacultuur School Nederland op. Op Hof van Twello nabij Deventer konden ze een halve hectare gebruiken om een bostuin aan te leggen. Hij ontdekte de beperkingen van de klassieke permacultuur.

Samenland

In 2008 kan Taco een stuk land in België pachten. Dat is het begin van het boerenbedrijf Samenland. Met het land is veel mis. Taco ziet dit als een voordeel: “Hier valt veel winst te behalen”. Er werden twee poelen aangelegd. Kikkers en padden eten schadelijke insecten. Bij aanvang was de grond uitgeput door jarenlange verbouwing van maïs. Bovendien was het verdicht door het veelvuldig rijden met zware machines. Taco zet er luzerne op, een groenbemester. Het is voedsel voor de bodem. De wortels van de luzerne maken de grond losser.


Bosrandtuin

Amandel, granaatappel, abrikozen, nectarines, perziken, mispels, walnoten, hazelnoten, alle bomen met eetbare vruchten die je maar kan bedenken, sieren het Samenlandse landschap. Ze vormen geen kernen, maar staan in rijen op de dijkjes. Naast de bomen staan struiken: braamachtigen, framboosachtigen en besachtigen. Deze groeien graag in de halfschaduw. Verder staan er veel vaste planten. Er wordt niet geschoffeld. Zo ontstaat een stabiele structuur.

Regionale verkoop

Klanten vinden in één van de meest achtergebleven gebieden van de biologische landbouw in België was niet makkelijk. Maar het geven van cursussen gaf hem een financiële basis en zo kon het bedrijf op een rustige manier groeien. Open dagen bleken waardevol. “Vooral ook boeren laten komen, gewone boeren. Die zeggen gelijk, hier kun je nooit niks mee verdienen. Dan zeg ik: dat doe jij ook niet. Dat geven ze dan ook toe.”

Korte ketens

Taco zet in op een model van korte ketens. “Biologische landbouw wordt grootschaliger en schuift steeds meer op naar de reguliere landbouw, vooral in Nederland. Je kunt een inkomen halen van kleine bedrijfjes, maar het moet dan wel allemaal lokaal afgezet kunnen worden.” Op Samenland wordt alles binnen een straal van 15km afgezet. Taco heeft drie afhaalpunten voor zijn groentepakketten en vier restaurants die zijn ‘gekke’ groenten gebruiken. Hij levert aan maar liefst 280 mensen, het hele jaar door.

Bron: Toekomstboeren.nl


Reageren? Wie neemt het voortouw in Deurne? Mail naar duurzaamdeurnenieuws@gmail.com