donderdag 21 januari 2016

Project ‘Deurne 2030’; Niet meer, maar minder

Deurne is niet geïsoleerd, maar deel van Nederland, Europa en de wereld. Het Parijse klimaatakkoord heeft duidelijk gemaakt dat de wereld tussen nu en 2030 ingrijpend zal veranderen, ook in Deurne. Het akkoord van Parijs, ondertekend door bijna 200 landen, zal leiden tot ongekende ingrepen in de wereld van overheden, ondernemingen, woonplaatsen en individuele inwoners. Noodzakelijke maatregelen, bijvoorbeeld op het gebied van voeding, landbouw, energie, zorg en onderwijs zullen onze leefwereld op de kop zetten. 

Lezers van Duurzaam Deurne nieuws leveren bijdragen aan de discussie die ook in Deurne gevoerd moet worden over de periode tot 2030. Vandaag Ed van de Kerkhof.
Meer lezen over project 'Deurne 2030' ?



Niet meer, maar minder

Ed van de Kerkhof

In zijn in 1776 in Den Bosch verschenen boekwerkje over de Meierij voorspelde Johan van Heurn dat het bewoneraantal in de streek rond Den Bosch, Eindhoven en Helmond in tweehonderd jaar zou verdubbelen, van een dikke twintigduizend huizen naar een kleine vijftigduizend huizen. Mits er in tussentijd geen oorlog zou uitbreken, "want eene veldtogt kan meer verwoesting aan landen en huizen veroorzaaken, als twintig jaaren vrede in staat zyn te herstellen."
Zijn tijdgenoot, de eerwaarde Isfridus Thijs vond ’t allemaal veel te dik aangezet. Volgens de voormalige kapelaan van Mierlo zou er in dat tijdsbestek nauwelijks sprake zijn van enige bevolkingsgroei, integendeel, "ik beelde my liever in, dat er in ’t vervolg meerder redenen zyllen zyn tot vermindering", schreef hij.

Ze zaten er allebei flink naast.  In de tweehonderd jaar tijd die de heren voor ogen stond zou het bevolkingsaantal in Brabant vertienvoudigen. Maar laten we hen daarom niet te hard vallen; voorspellen is nu eenmaal een hachelijke onderneming.

Van Heurn meende de toenemende bevolkingsdruk op te kunnen vangen door meer land in cultuur te brengen.  Nu was het grootste deel van Brabant op dat moment nog bedekt met hei, dus er viel nog genoeg te ontginnen. Ook in Deurne. Met tachtig procent van het grondgebied  nog ‘woest en ledig’ spande Deurne in Brabant zelfs de kroon, qua woeste grond.  Van beginnende industriële activiteiten was nog geen sprake en dat moest volgens Van Heurn vooral ook zo blijven “om dat als de handwerken uit de mode raken, of in andere landen naargemaakt worden, die in de Meyerye moeten vervallen”, met  als gevolg crisis, werkloosheid en verval.  Beter was het dat de bevolking zijn toevlucht zou blijven zoeken in het boerenbestaan, want de landbouw, zo voorspelde hij, “zal altyd in de mode blyven.”

Het was een opvatting die tot diep in de twintigste eeuw het denken in Deurne zou bepalen, maar die in de knel kwam naarmate de grond schaarser werd en de bevolking toenam.  Wie nog boer wilde worden emigreerde naar Nieuw Zeeland. Of naar Canada.

Inmiddels zijn we al een eind op scheut in de eenentwintigste eeuw. Het land is  opgedeeld, de bevolkingsdruk en alle daaraan gekoppelde behoeften nemen  echter nog steeds toe. Met als gevolg dat bijkans elke bestemmingswijziging  omstreden en elke vierkante meter inzet van strijd is. Een radicale omslag van groeimodel naar krimpmodel zou de oplossing kunnen zijn.  Niet meer, maar minder, op vrijwel alle gebied. Maar of dat haalbaar is?      



Inwoners Deurne denken mee?
Alle lezers van Duurzaam Deurne nieuws zijn uitgenodigd mee te denken over de ongetwijfeld ook voor Deurne turbulente periode tot 2030. Mail uw bijdrage naar duurzaamdeurnenieuws@gmail.com