donderdag 20 augustus 2015

Kleinschaligheid redt het platteland

Het platteland rond Deurne en andere gemeenten in oost Brabant en noord Limburg is voor veel inwoners en bezoekers steeds minder aantrekkelijk. De voortschrijdende landschappelijke verandering van kleinschalig naar grootschalig speelt daarbij een belangrijke rol. Kleinschaligheid heeft ook veel voordelen voor de vaste bewoners van het platteland, de agrariërs. 


Nederlander in Frankrijk

De Franse stichting ‘Terre de Liens’ bevordert kleinschalige landbouw. De stichting werd opgericht door Sjoerd Wartena die in 1973 uit Nederland naar het Franse gebied de Drôme vertrok om er een geitenboerderij te beginnen. Daarvóór werkte hij in de universiteitsbibliotheek in Amsterdam. Hij ging er weg omdat hij “terug wilde naar de natuur”.

Jonge boeren

Sjoerd praat bewonderend over de beginjaren in Frankrijk, toen hij leerde van zijn buren, hun zorg voor de grond en de verbinding met de streek. “Dat moest doorgegeven worden. Alleen: voor jonge boeren werd het steeds lastiger. Hoe haal je voldoende rendement van dure grond. In de stad kun je veel meer  verdienen. Het Franse platteland loopt leeg.”

Biologische landbouw

Frankrijk heeft grote ambities voor biologische landbouw. In 2020 moet op 20% van het landbouwareaal biologisch geboerd worden. Voorlopig loopt de werkelijkheid daar fors bij achter: nog geen 4% van de landbouwgrond kwalificeert als biologisch. Aspirant bio-boeren raken gefrustreerd omdat ze niet aan grond kunnen komen.

Terre de Liens

Terre de Liens is een organisatie die biologische boeren helpt om op een betaalbare manier toegang tot landbouwgronden te verkrijgen. De organisatie bevordert een nieuwe manier van grondbeheer. Voor de aankoop van grond krijgt Terre de Liens steun van beleggingsfondsen en donaties. Daarnaast geeft Terre de Liens voorlichting over de voordelen van gemeenschappelijk grondbezit en duurzame landbouw.


Verbinding

Terre de Liens verpacht alleen aan biologische boeren of duurzame boeren met een verbinding met de maatschappij en de streek. “We laten de boeren in hun eigen omgeving circa vijftig procent van de benodigde gelden ophalen.”

Resultaat

Met zo’n 25 miljoen euro in beheer zijn ruim tachtig boerderijen op meer dan tweeduizend hectare in biologisch bedrijf. “Daar werken driehonderd mensen. Dat brengt het leven terug op het platteland. We zijn nog klein in oppervlak, maar toch een partner als een regio het platteland leefbaar en werkbaar wil houden.”

Boos

Wartena wordt boos als hij een romantische dromer wordt genoemd. Hij kan zich opwinden over mensen als Louise Fresco, baas van de landbouwuniversiteit in Wageningen, die betogen dat industriële voedselproductie onvermijdelijk is als de aarde negen miljard mensen moet voeden.


Probleem

Wartena: “Het probleem is niet de biologische landbouw, maar de vleesproductie. Maar ik weiger me neer te leggen bij een wereld van plofkippen en megastallen, van vervuilende industriële landbouw die slechte kwaliteit levert, het natuurlijk evenwicht verstoort en de sociale structuur van het platteland vernietigt”.

Bron:

‘Van een vaste baan in de stad naar geitenkaas op het platteland’; de Volkskrant, 1 augustus 2015.

Reactie?

Mail naar duurzaamdeurnenieuws@gmail.com