donderdag 30 april 2015

Het grote zeewier-experiment

In 2013 bestelde Willem Sodderland met hoge verwachtingen een ‘seaweed salad’ op Ibiza. Alleen kon hij het wier niet vinden. Toen zijn vrouw hem wees op de groene slierten die verdacht veel op tagliatelle leken, ging er een lichtje branden. Anderhalf jaar later is Sodderland klaar om zeewier tot dagelijks voedsel om te toveren.


Waarom zeewier?

“Simpelweg omdat zeewier lekker is, weinig belastend voor de wereld en zeer geschikt als alternatieve voedingsbron. Het is er in overvloed en vergt geen bewerking, extra water of bestrijdingsmiddelen. Daarnaast is het een proteïne-bommetje en rijk aan goede voedingsstoffen, waaronder het omega 3-vetzuur. Wij willen deze groente, want dat is het, aan ons dagelijks menu toevoegen. Niet als accessoire maar als bestanddeel.”

I sea pasta

“Met ‘I sea pasta’ zetten we onze eerste stap op de markt, een experiment om te kijken hoeveel we kunnen bewerkstelligen met een laagdrempelig zeewierproduct. Wie weet breiden we straks wel uit met crackers, chips of brood. Ook onderzoekers zijn nauw betrokken bij dit experiment op relatief onbekend terrein.”

Wordt het wier al gegeten? 

“Opvallend weinig in Europa. Van alle verschillende soorten zeewier die er bestaan, 10.000, gebruiken we er hooguit 50. En zelfs hiervan is maar een heel klein deel bestemd voor de voedingsindustrie. De soort die wij gebruiken, de Himanthalia Elongata, was vroeger voedsel voor de armen en niet cool genoeg voor de hippe mens.”

Oplossing?

“Om de toekomstige wereldbevolking te voeden moeten we aanspraak doen op onze originaliteit. (Een groeiende bevolking vraagt om meer eiwitrijk voedsel, zoals vis en vlees. En om landbouwgrond waarop veevoer en andere eiwitrijke gewassen geproduceerd worden. Maar vruchtbare landbouwgrond is schaars. De huidige vleesproductie veroorzaakt dierenwelzijns-, milieu- en klimaatproblemen. red.) Er is uitgerekend dat je met een zee zo groot als Portugal de wereld van proteïnen kan voorzien. Dat is maar o,5 promille van het  hele zee-oppervlakte”.

Zeewier gaan kweken?

“Nee, dat hoeft nog niet. Langs het overgrote gedeelte van de West-Europese kust groeit het wier. Wij oogsten momenteel in de schone zee van Ierland, waar de baaien net zeewier-wouden zijn en het voor het oprapen ligt. Overigens oogsten wij daar maar tien tot vijftien procent, dit zodat we het plaatselijke ecosysteem niet tot last zijn”.

Nederland?

“De ‘sea pasta’ groeit niet aan onze eigen kust. Volgens biologen omdat het hier te lang ondiep blijft en we te weinig rotsen hebben waar de plant aan vast kan groeien. Dat we in Ierland oogsten is trouwens nog steeds niet slecht voor onze planeet. Als transport gebruiken we vrachtwagens die anders leeg naar Nederland rijden, duurzaam maar ook economisch voordelig. Daarnaast kunnen we nu banen creëren in Ierland en de lokale kennis gebruiken om onze oogst te verbeteren en te coördineren.”

Bron: One Wold; 8 april 2015

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reageren kan m.b.v. onderstaand formulier.
Je bericht zal z.s.m. door de redactie worden beoordeeld en geplaatst, mits deze voldoet aan de hiervoor geldende criteria.