zaterdag 4 april 2015

Duurzaam boeren met natuurlijke elementen

Jaring Brunia (29) wilde van alles worden. Alles behalve boer. Ondanks dat hij opgroeide op het melkveebedrijf van zijn ouders besloot hij hun boerderij niet over te nemen. De koeien werden verkocht en Jaring trok naar de stad om plattelandsvernieuwing te studeren. Later verdiepte hij zich in agrarisch rentmeesterschap en zo kwam hij weer in contact met boeren en het boerenbedrijf. Hij besloot weer bij zijn ouders te gaan wonen en daar bedacht Jaring zich: “Ik wil boer worden”.


Duurzaamheid en ik

“Toen ik begon met boeren keek ik naar de landbouw, dat vond ik maar niets. Ik werkte een tijdje bij andere boeren en zag overal hetzelfde: stallen van ijzer en beton. Onder die omstandigheden zag ik mezelf niet werken. Die aanpak is niet efficiënt en zorgt voor veel verspilling. Ik wilde boeren met natuurlijke elementen. Volgens velen was het niet mogelijk.”

PureGraze

“Toen kwam PureGraze op mijn pad, de ontbrekende schakel in mijn verhaal. Op dit moment heb ik een voorjaar kalvende veestapel waar als experiment een deel van de kalfjes bij de koe blijven. Het is de bedoeling dat de koeien negen tot tien maanden op kruidenrijk gras staan waar ook de weidevogels een goede plek op het land hebben. De muizenplaag heeft wel roet in het eten gegooid waardoor ik moeten roeien met de riemen die ik heb maar de koeien gaan wel zo snel mogelijk naar buiten.”

Mestvergisters en zo?

Veel mensen denken bij duurzaamheid aan zonnepanelen, windmolens en mestvergisters. Geldt dat voor jou ook? “Nee, ik zie dat als technische duurzaamheid. Dat is natuurlijk ook duurzaam, maar niet mijn manier van werken. Door dier, gras en natuur zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen heb ik veel minder stroom nodig op mijn bedrijf. De koeien lopen bijna altijd buiten en ook mijn trekker kan ik vaker laten staan, dit scheelt weer een hoop diesel en zo een hoop geld. Verreweg mijn grootste besparing is het niet gebruiken van kunstmest.”

Plannen?   

“Ik zou graag een strostal voor mijn koeien bouwen, fruitbomen planten en meerdere diersoorten houden zodat ik verschillende producten zelf in mijn winkeltje kan verkopen. In mijn schuur wil ik een ontvangstruimte creëren om over mijn visie te vertellen, mensen te inspireren en zo duurzaamheid uit de breiden. Als het kan – en dat is echt een droom - ga ik mijn eigen producten verzuivelen en dus zelf kaas en yoghurt maken. Al best een hele lijst als ik mezelf zo hoor!”

Subsidie?

“Ik ben geen voorstander van subsidie. Een duurzame veehouderij moet zichzelf kunnen financieren. Zodra je subsidie ontvangt ben je eigenlijk niet meer financieel duurzaam. Tenminste, dit geldt voor constante subsidie. Een eenmalige stimuleringssubsidie voor het verwijderen van asbest uit een oude stal of ter ondersteuning van de aanschaf van zonnepanelen is een ander verhaal.”

De strijd om duurzaamheid

“Als jonge boer kun je niet meer achterblijven. Jonge boeren zouden voorop moeten lopen op het gebied van duurzaamheid en dat ook leuk moeten vinden. Ben je al ouder en heb je geen opvolger dan red je je nog wel een paar jaar.”

Bron: The Milk Story; 23 maart 2015

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Reageren kan m.b.v. onderstaand formulier.
Je bericht zal z.s.m. door de redactie worden beoordeeld en geplaatst, mits deze voldoet aan de hiervoor geldende criteria.